Yaz Gecesi Ruyaları

Çorum Macerası

2009-09-05T14:23:00.002+03:00

Hayatımın ne kadar hızlı değiştiğini söylemiş miydim? Kronolojik sırayla şunlar geldi son aylarda başıma :

- Askerden geldim.

- Zaten devam eden evlilik hazırlıklarına hız verdim.

- İşe başladım.

- Evlendim

- Eşim Hitit Üniversitesine atandı.

- Bir kaç hafta sürüncemede kaldım.

- İşten çıktım.

- Tası tarağı toplayıp Çoruma geldim.

- Şimdi iş arıyorum.

Bunların hepsi o kadar kısa zamanda oldu ki ben artık kopardım kayışı. Bakalım yeni maceramız ne kadar uzun sürecek, neler yaşıyacağız Çorum'da...

Yeniden Başlamak # 2

2009-07-23T11:31:00.003+03:00

Aslında yeniden başlamak değil yeni başlamak demeli, bu kez başladığım şey blog ya da normal hayatım değil çünkü; işe başladım..

Fena değilmiş iş hayatı, ilk haftayı sorunsuz -gayet güzel aslında- atlattım. Ne iş diye merak eden olursa bir gıda firmasında çalışıyorum (ne kadar ilginç). Ama üretim değil, işletmede yani istediğim yerde...

Her akşam eve gittiğimde yatağa serilmekle sevgilimle buluşmak arasında bir savaş yaşıyorum. Yatak şu ana kadar kaybetti gerçi...

Yeniden Başlamak

2009-06-06T11:20:00.003+03:00

En son yazdığımdan bu yana 10 ay geçmiş. Neredeyse 1 yahu!

Bu arada neler oldu? Sonuçsuz iş aramalar, Askerlik, evlilik hazırlıkları, ev yerleştirme... Buraya ilk yazımı yazdığımdan bu yana o kadar çok şey değişti mi hayatımda?

Yanlız askerden döndüm ben ya! İstanbul'un -muhtemelen Türkiye'nin- en güzel yerlerinden birinde Anadolu Kavağı'nda yaptım askerliğimi. Fotograf askerlik yaptığım yerdir. Denizci oldum, gemi görmedim. Ama zaten yaptığım şeyin adına askerlik dersem çoğu arkadaşı kızdırmış olurum. Sadece 5 aylık bir mahremiyet dönemi diyelim.

Her neyse; buradayım yine.. Bu arada kısa dönem gideceklere tavsiye; revirci olun (:

Zor Zamanlar

2008-08-01T21:42:00.002+03:00

Hayatım hızla yeni şekiller alıyor ama sanırım henüz ben ayak uyduramadım bu hıza. Buraya en son yazışımın üzerinden 1 ay geçmiş, kendi blogum adres çubuğunun hafızasından silinmiş!..

- Evde oturamıyorum. Eskiden büyük zevk aldığım şeylerden şimdi tat alamaz oldum. Televizyonda futbol maçı var, hazırlık maçı ama yeni transferleri felan görmek büyük zevk. Deco siyah formayla sahaya çıkmış, 2 dakika izliyorum sonra tık değiştir. Discovery'de "Ultimate Survival" var bayılırım; 5 dakika dayanabiliyorum. Sonra müzik kanalına bakıyorum hatırlamadığım eski kliplerden biri, "aaa severdim ben bu şarkıyı, adı neydi ki?" neyse boşver kapat televizyonu. Bilgisayarın başına geçiyorum, sözlüğü açıyorum yazacak, okuyacak bir şey yok. Burası da öyle, paylaşacak şey çok ama oturup yazmak zor geliyor. Kritik eşik desen, futbolla alakam yok ki son zamanlarda, ne yazayım..

- Bugün Ananemin evine gittik. Çocukluğumun geçtiği yerdir orası, meyve ağaçlarıyla dolu bir bahçe içinde Ankara sıcağının etkilemediği bir ev. Son aylarda rahatça çay içebildiğim az sayıda mekandan birisi. Televizyonu açıyorum haberler var: Hindistan'da tren yanmış, USA'da uçak düşmüş, bizde Manavgat... Ne pis bi dünyasın sen kuzum?

- Son -

(Şimdilik:)

Aldatılmayı Haketmek

2008-06-27T10:35:00.003+03:00

Dün gece hafif sarhoş bir arkadaşımla konuşurken duydum bu sözü... Kuzeninin kocasının kuzenini aldattığını ama kuzeninin bunu hakettiğini söyledi.

Hangi insan aldatılmayı hakeder yahu? Aldatan insan belki ama başka bir sebep var mıdır bu saçmalığı haketmek için?

(bu arada Evren senden özür dilerim öpüyorum)

Hayatım Değişirken

2008-06-18T09:17:00.003+03:00

Uzun süredir internetle aramdaki bağ kopuk, girebildiğim zamanlarda da yazasım gelmiyor. Kafa karışıklığı, alın kırışıklığı derken Cumartesi nişanlanıyorum. Kimse davetli değil tabi, alie arasında olacak...

Bu kadar zor olacağını bilmiyordum yahu. Umarım gelecek hafta normal hayatıma dönerim ve kaldığım yerden devam ederim...

Şimdi Anladım

2008-05-27T19:22:00.003+03:00

Benim gençliğim sona ererken, okul bitip askerlik ve iş hayatı önüme uzanırken bilim dünyası yeni bir şey keşfetmiş.

Amerika'da yapılan bir çalışmaya göre çocuklara matematiki somut kavramlarla anlatmak iyi olmuyormuş meğersem. Bu zibidi bilim insanları bir grup çocuk almışlar. Çocukların bir kısmısına önceden belirlenmiş konuyu somut, diğer çocuklara da soyut olarak anlatmışlar. Sonra önlerine bir soru koymuşlar hadi bakalım çözün diye.

Soyut kavramlarla öğrenenler yüksek başarı sağlarken, somut kavramlarla öğrenenler rezil sonuçlar almışlar. İpana ve yumurta testi gibi...

Yıllar boyu o havuz senin, bu tren benim şeklinde matematik öğrenen yurdum gençliğinin türev ve integral görünce mavi ekran verme sebebi de böylece ortaya çıkmış. Demek ki neymiş, zeki ama çalışmıyor değil, yanlış öğretildi ondan saçmalıyor yavrucak olacakmış.

(bu arada eğer hesaplama hatası yapmadıysam cevap B olacak. Gidiş yolumdan bu kadar eminim yani)

Yanlız Ve Güzel Ülkem

2008-05-25T21:21:00.002+03:00

Bütün alemin duyduğu NBC'nin mükemmel tanımlama cümlesini ben de başlık yaptım, Göğe ereceğim zamanı bekliyorum. Filmlerinin çoğunu izleyemedim, ya zaman olmadı ya para olmadı ya da daha iyi seçenekler vardı. Ama geçmişten gelen bir hayranlığım var kendisine.

Şimdiye kadar karşılaştığım en yetenekli fotografçılardan birisidir. Her bir fotografı sizi saatler boyunca tutabilir niteliktedir. Zaten izlediğim filmlerinde de (iklimler ve uzak) fotograf karesi gibi gelmişti sahneler.

Her neyse efendim. Buradan resmi sitesine girin, fotograflarına -özellikle "Turkey Cinemascope" serisine- hayran olun.

Ne Yapıyoruz Biz?

2008-05-21T20:53:00.002+03:00

Haftaya, hayatımda (umarım) son kez finallerle boğuşacağım. O yüzden ders çalışmam gerek. Ama ders çalışırken aklıma takıldı. Ne yapıyorum ben? Yani o kadar kapsamlı değil tabi de, neden buraya yazılar yazıyorum?

Bunun sebebini bulamadım ben... Amacım ne olabilir ki? Başlarken amacım buraya fantastik hikayeler, devam eden seriler felan koymaktı. Sonra güncel olaylar, hayat memat derken başlangıç amacımı unuttum. Sonra kritik eşik'i kurduk ve onu bu blogdan çok daha fazla günceller olduk.

İyi de neden? Neden yazıyorum? Başka başka insanlar okusun yazdıklarımı diye mi? Övgü mü bekliyorum? Anlaşılmak mı istiyorum? Ego tatmini mi yapıyorum yoksa sadece içimi dökmek mi amacım?

Ayrıca ders çalışırken neden aklıma saçma sapan sorular takılıyor!

(Haziran'ın 2. haftasına kadar hem kritik eşik, hemde buraya daha az bakmak zorunda kalacağım. Burayı (ve orayı) güncellemek sanki sorumluluğummuş gibi buraya özür mahiyetinde bu yazıyı yazıyorum ya, Allah'ta beni kahretmesin.)

Hayatı Sevdiren Objeler - 4

2008-05-15T23:41:00.003+03:00

Uzun süredir yeni madde eklemedim buraya. Oysa o kadar çok şey var ki yazılması gereken... Bana hayatı ve yaşamayı sevdiren maddelerden biri daha;

Kayık!

Özgürlüğün tek kelimelik tanımı. Tek ihtiyacın olan 2 adet kürek ve başını alıp gidebilme cesareti...

Sonsuzluğun ortasına doğru çek kürekleri...

Hayatı Sevdiren Objeler - 1
Hayatı Sevdiren Objeler - 2
Hayatı Sevdiren Objeler - 3

Yol

2008-05-15T22:51:00.003+03:00

Hiç bitme olur mu ? Ben hep yuruyum senin uzerinde sense hep bana sun kendini.. asla bırakma beni..

2 yıl çekmişim bu fotografı. Altındaki yazı yazalı da 2 yıl olmuş yani. Şimdi okuyunca garip geldi...

Alkol ve Sigara Yasakları

2008-05-15T13:59:00.002+03:00

4 ay önce kapalı alanlarda (ve bi dolu açık alanda) sigara içme yasağı getirilmişti. O yasaklar 19 Mayıs'tan itibaren uygulamaya konulacak.

14 Mayıs'ta da alkol yasakları geldi. Hukukçu değilim ve kanunlardan anlamam, yasakların yorumuna göre artık içkiler şişe ile satılmak zorundaymış.

Bu yasaklarla beraber eğlence sektörü çöker sanırım. Bir bara gidiyorsunuz ve kadehte şarap içemiyorsunuz, tekilayı şişeyle almak zorunda kalıyorsunuz, kadeh rakı alamıyorsunuz ve bira artık bardakta gelmiyor! Üstüne birde sigara içemiyeceğiniz gerçeğini eklersek otur paşa paşa evinde iç dönemi başlıyor.

Bilmem farkında mısınız ama çember daralıyor. Masum yasaklarla başlıyor her şey. Sizin sağlığınız için, diğer insanların rahatsız olmaması için gibi güzel ve şirin kılıflar uyduruluyor. Bu arada sizin ruhunuz bile duymazken üreticilerin beli kırılıyor. Reklam ve sponsorluk yasakları, aşırı vergilendirme gibi uygulamalar sessizce uygulamaya konuluyor.

Biz kendi penceremizden baktığımızda akşam barlara gitmiyeceğimiz sonucuna varıyoruz. Artık meyhaneler, diskolar ve benzeri eğlence mekanlarına gitmeyiz, akşam bir büyük alır paşa paşa içeriz diye düşünüyoruz.

Üreticiler ise yeni ve daha küçük ambalajlar tasarlamak zorundalar. Zaten uzun süredir üzerlerine hükümetin kırbaçları inerken küçük işletmelerin ayakta kalabileceğini düşünmek imkansız. Evet artık daha az marka, daha az çeşit ve daha az ürün olacak. Büyük firmalar bir süre sonra duruma adapte olup toparlayacaklar kendilerini. Satışları eskisinden bile çok olacak belki, pazar yavaşça tekelleşmeye başlayacak.

Sigara yasaklarına söyleyecek pek sözüm yok. Ama toptan yasaklama yerine, işletmenin tercihine bırakılabilirdi. Sigaraya izin veren işletmeler daha fazla vergi öderdi. Sigara içmeyenin hakkını korurken içenin hakkına tecavüz etmek doğru değil.

Gerçi hangi doğrudan bahsediyorum ki ben?

Falan Filan

2008-05-11T22:02:00.003+03:00

Eskiden, yaklaşık 5 yıl önce, bir kıza ben seni beklerim ama zaman beklemez o yüzden bekletme beni konulu bir şiir yazmıştım. Şimdi şarkı olmuş, dillere dolanmış. Benim yazdığım şiir kağıtta sararıp solmuş.

Şimdi üzerinden yılların ardından zamanın bizi gerçekten beklemediğini görüyorum. O yıllar nasıl da çabuk geçti yahu. Halbuki daha sürecek sanıyodum ben salak aşık modumun. Nerde kalabalıkta el ele tutuşmaya çekinen çocuklar, nerde şimdi nişan hazırlıklarına başlamış aileler.

Şaka tabi bi hazırlık felan yok. Ama saçma bir gelişme olmazsa 2 ay içerisinde bu klavyeye basan parmakların birinde alyans olacak. Ya da nişan yüzüğü, adı her neyse işte.

Kapamayın Tükkanın Önünü Be!

2008-04-18T22:00:00.003+03:00

Salonda seyirci gülmekten kırılmış, yönetmen gülmekten konuşamıyor, Tolga Çevik ve Emre Altuğ sahnede kahkalarla gülüyor, ben ekranın başında gülmekten nefessiz kalmışım...

Bir programdan daha ne bekleyebilirim ki? Yaptıkları işten keyif alan insanlar, onların yaptıkları işten keyif alan ben. İlk defa bir televizyon programını bu denli sıkı bir şekilde takip ediyorum.

Fikir bişeymiş, reklam bişey olmuş banane?

Halka Hizmetten Suçlu!

2008-04-15T21:12:00.002+03:00

"İzmir’in Dikili ilçesinde ayda 10 tona kadar kullanılan su için ücret alınmıyor. İlçede belediye otobüsleri ücretsiz, sağlık merkezinde muayene ücreti 1 YTL, belediyenin fırınından da ucuz ekmek satılıyor..."

Sadece bunlar değil, başkan Osman Özgüven'in başka güzel projeleri de vardı. Mesela öğrenciler evlerine kadar ücretsiz bırakılıyordu. Danıştay tarafından dava açılmış kendisine, suyu bedava dağıtıyor diye.

Suçunuz bu olsun sayın başkan. Değerinizi mahmekeler değil halk biliyor...

İroni Nedir?

2008-04-15T21:08:00.002+03:00

İroni, barış için çıkılan yolda tecavüze uğrayıp öldürülmektir... Bu kadar mı acımasızsın dünya? Bu kadar gerçek olmak zorunda mısın?

All That You Can Do

2008-03-10T21:51:00.001+02:00

Lullaby

2008-03-09T10:37:00.001+02:00

"Herkesin hayal gücü köreldiğinde, kimse dünya için bir tehdit olmayacak"

Canım Oğul

2008-02-11T23:27:00.000+02:00

Hayatın akışına kapılıp gideli çok oldu. Uzaklaştım inandıklarımdan, her ne kadar içimde ukte olarak kalsalar da...

Şiirleri pek severim ben, Nazım Hikmet, Attila İlhan, Ahmed Arif şiirleriyle beni etkileyen ustalardır. Ama ne zaman Nurhak ağıtının başında ki şiiri dinlesem içim bir tuhaf olur. Kalbim sıkışır, nefes almak zorlaşır. Şiirin sahibini bilmiyorum; Hasan Hüseyin Korkmazgil olabilir. Fikriye Kılınç'ın sesi de etken olabilir bu kadar etkilenmeme.

"eski duvar diplerinde karanlık sular
ay vurmuş gölgelenmiş kuytular
canım oğul, güzel yiğit
al gel kanlı gömleğini, sana nasıl kıydılar?
ben bu yürek yarasını bir gece elbistan’da duymuştum
akşamlar bir karakuş gibi sağılıp inerdi tenha yollara
yıldızlar dut kokardı, iğdeler ay kokardı
öflez ışıkları, yol boylarında osmanlı karakolları
tilkiler üşüşünce akşam yıldızıyla bağlara
kelepçemin karasına bir ak güvercin
nazlı nazlı canım yiğit, süzüm süzüm canım oğul
gelip konardı
ben bu yürek yarasını bir gece elbistan’da duymuştum
ekmek yedim, su içtim ben nasıl yadsıyayım?
ya nasıl yadsıyayım ishaklı selvilerde ayışığını
ya bu kanlı gömleği ben kime giydireyim?
sen ne zaman büyüdün de
ne zaman kaptırdın gönlünü o nurhaklar’a?
sen daha bebek bebek, sen daha baba baba
canım oğul, o kıraç toprakların yabangülü, yiğidim
sen ne zaman büyüdün de düştün yollara
yolunu mavi kargalardan, toylardan sorar oldum
hala duruyur mu tellerinde
o mavi kargaları maraş topraklarının?
o karamuk çalıları, o çoban döşekleri
o müslüman kayalar?
beni sordun mu gözüm
o kanlı toprakların menekşeli sabahlarından?
çıkınımda kara zeytin bile yok
kara alman kelepçesi bileklerimde
bileklerim canım oğul yeni yeni başladı sızlamaya
sen büyüdün de demek
düştün de demek o damar damar kınalı topraklara
tüketmişim yirmi yılı canım yiğit bir salkım üzüm gibi
canım oğul, güzel yiğit
al gel kanlı gömleğini, sana nasıl kıydılar?"

Şarkı için

Blogu Kurtardım

2008-01-31T12:44:00.000+02:00

Bundan sonra futbol yazılarını kritik-eşikte yazacağım. Burayı daha az güncellemem anlamına geliyor bu.

Ama en nihayetinde burayı da arındırmak adına güzel oldu...

Davor Suker

2008-01-28T13:47:00.000+02:00

Hatrın kalmasın...

Roy Keane

2008-01-28T12:40:00.000+02:00

Geldik son adama, Efsane olmuş Manchester kadrosunun en şeytanı, en kırmızısı, en savaşçısı. Orta çağda yaşasa savaçı olurdu kesinlikle.

En büyük zevkimdi Manchester maçlarını izlemek. Kadroyu hatırlayalım biraz; başta ondan önceki kaptan Cantona, Paul Ince, Ryan Giggs, Scholes... İnanılmaz bir takımdı Manu.

Çok kırmızı kart gördü, klupten hoş ayrılmadı, bir sürü oyuncuya (rio başta olmak üzere) ve hatta Ferguson'a saydırdı gitmeden. Her ne olursa olsun taraftarın gözünde ayrıydı o. Kaybetmektense ölmeyi tercih eder demişti Ferguson...

Şimdi Sunderland menaceri. İşler pek iyi gitmiyor ama takımı ligde tutacağına inanıyoruz. Daha 36 yaşında olduğunu ve kahraman listemin en genci olduğunu da hatırlatayım...

Fernando Hierro

2008-01-28T12:28:00.000+02:00

Real Madrid denilince akla ilk hangi isim gelir? Benim aklıma gelen bu adam... Raul'den önceki kaptan. Hem milli takım hem de madrid formasıyla yaptıkları unutulmayacak bir isim. Bizim büyük kaptanın gol atan hali. Hatta bir defans oyuncusu için gereğin çok çok fazla gol atmış(tamam orta saha oynadığını da söyleyeyim).

İnanılmaz bir oyuncuydu, Madrid'te 439 maç ve 102 gol... Daha da ilginci İspanya formasıyla 89 maçta 29, Raul'den sonra en çok gol atan oyuncu milli takımda...

Gabriel Batistuta

2008-01-28T12:15:00.000+02:00

Bu kadar adam yazıp en kralını unutmak olur mu? Batigol, gelmiş geçmiş en büyük oyunculardan biri, Mor menekşe formasıyla sevdik onu, Arjantin formasıyla eğildik önünde...

Çok bir şey yazmaya gerek yok, zira başarıları benim bilidğimden fazlaymış. 441 maç ve 259 gol, 0.5 ten fazla yani, ayrıca Arjantin formasıyla 78 maçta 56 gol atmış. Milli takım formasıyla en çok gol atan topçuymuş...

Şimdilerde Berbatov biraz andırıyor onu.

Roberto Baggio

2008-01-28T11:50:00.000+02:00

Unutlamayacak bir adam daha... kaçırdığı penaltı geliyor hemen akıllara ama bana Juve'yi sevdiren adam olarak hatırlarım. Bayrağı Del Piero'ya devredenlerdendir o da. 644 maç 291 golü künyeye yazmış...

Bixente Lizarazu

2008-01-28T11:00:00.000+02:00

Bayern'in efsane kadrosunun Mehmet scholl ve mattheus'la aklımda kalan ismi. Hakkında pek bir şey yazmıyacağım, bilinmesi gereken bask kökenli bu futbolcunun verilebilecek tüm kupaları almış olduğudur(uefa hariç). İnanılmaz şut çekerdi bide...

Bebeto

2008-01-28T10:38:00.000+02:00

Hangi takımlarda oynamış, kaç gol atmış, nereye transfer olmuş bilmezdim küçükken. Ben sadece ismi çok güzel bir adamın o klasik sarı formayla gollerini atıp yaptığı bebek sallama hareketine vurulmuştum. Kariyerine baktım wikiden, 545 maç 285 golü varmış. İnanılmaz bir performans, özellikle Deportivo yıllarında iyice coşmuş; 131 maç 86 gol...

Uzmanlık sorusu:

Brolin ve Anderson'a karşı Romario ve Bebeto, dünya kupası 94... Maç kaç kaç bitti? Golleri kim attı? (grup maçı- yarı final değil)

Dennis Bergkamp

2008-01-27T15:11:00.000+02:00

Gullit'i, Van Basten'i bir yana koyarım, benim için yaşayan en büyük "Dutchman" Bergkamp'tır. Diğerlerine saygısızlık etmiyorum, ama ustalara saygı kıvamında bir seri değil bu...

Neyse biz adamımıza dönelim ya da Arsenal taraftarının dediğine göre "god"a... Uçamayan hollandalı ona takılan en hoş lakap sanırım. Toplam 552 maç ve 221 gol, maç başına 0.5 gol yani. Kaç asisti var bilmiyorum, onları da toplasan oynadığı maçlarda etkisi ortaya çıkar.

Ama onu bu kadar özel yapan attığı goller yahut yaptığı asistler değildi. Buraya yazacaklarımı benden önce Wenger söylemiş;

"Intelligence and class. Class is of course, most of the time linked to what you can do with the ball, but the intelligence makes you use the technique in an efficient way. It's like somebody who has a big vocabulary but he doesn't say intelligent words, and somebody who has a big vocabulary but he can talk intelligently, and that's what Dennis is all about. What he does, there's always a head and always a brain. And his technique allows him to do what he sees, and what he decides to do."

Arsenal'i pek severim çünkü benim için futbolu güzel kılan altyapıdır. Taraftarın kendini özdeşleştireceği oyunculardır. Tabii ki ingilizleri yok diye(walcott hariç) arada bir kızıyorum. Her neyse konuyu kaydırmayım; benim için futbolu öğrenmeden önce arsenal'i sevme sebebim deyip bitireyim burada..

Alan Shearer

2008-01-27T15:02:00.000+02:00

Başarılarını yazmaya üşeneceğim bir adam, zaten yazsam nereye kadar yazabilirim ki, oynadığı 17 sene boyunca 25 gol ortalaması tutturmuş. Sarı pipi çamaşır ipi diye dalga geçerlerdi bu adamla bizim sümüklü arkadaşlar. Siyah Beyaz çubuklunun en çok yakıştığı adamdı. Şimdi bayrağı Del Piero'ya bıraktı. Gönül isterdi ki gelsin Sam amcadan sonra takımın başına, istemediler.

Bülent Korkmaz

2008-01-27T14:55:00.000+02:00

İlk sırada bizden biri olsun dedim. Büyük Kaptan her zaman idöl oldu bana, Kendi paramla aldığım ilk forma Hagi'nin değil onundu. Arsenal maçındaki Bülent benim için Galatasaray'ın sembolüdür. Büyük adamsın kaptan...

Çoculuk Kahramanları

2008-01-27T14:18:00.000+02:00

Çocukluğumda futbolcu ya da basketbolcu olmak isterdim. Bugün servet gibi defans, asım pars gibi pivot oldum.

Bana bu sporları sevdiren adamlara saygı niteliğinde tanıtayım kendilerini, bildiğim ve wikiden öğrendiğim kadarıyla... Bundan sonra ki postlar 2. emire kadar bu adamlara ayrılmıştır.

Özer Atik

2008-01-26T00:23:00.000+02:00

Komedi dükkanını izlemeye başladığımdan beri, onu da izler oldum. Müziği bilen bir adam, dinlemesi keyif veren, insanı yormayan hafif besteleri var. Takipçisiyiz bakalım, umarım kaybolmaz bu tüketim dünyasında... Sitesine buradan ulaşabilirsiniz, ayrıca 2 adet vidyosunu da numune olarak koyuyorum, umarım beğenirsiniz.

Vurursan Yıkılmam
Tek Başıma Çaresiz

Hayatı Sevdiren Objeler - 3

2008-01-25T18:38:00.000+02:00

Çocukluğumda en sevdiğim oyuncağımdı topaç, hala fırsat buldukça döndürürüm. Hayattan uzaklaştıran bir ilizyon gibi, saatlerce sıkılmadan oynarım bununla. Hatta çocuklar gibi şen olduğum nadir zamanlardandır topaç oynadığım zamanlar.

Belli Olsun

2008-01-24T18:23:00.000+02:00

Son zamanlarda moda oldu bir şeyleri belli etmek*. Politika da safımız belli olsun diyor birileri, bayrak koyuyor bazıları, ırkımız belli olsun diyor. Bazıları da benim gibi yemeğimiz belli olsun dese ya!

Şaka bir yana, bir şeyleri belli etme çabası nedir anlamadım. Zaten bir konu hakkında konuştuğunda belli edersin kendini. Ama kendini ifade edemiyorsan veya bilmediğin konular hakkında başkalarından duyduğun şekilde ifade etmeye çalışıyorsan, belli etme kendini... lütfen.

* Rengimiz belli olsun

Georges Pretre

2008-01-24T09:08:00.000+02:00

Geçen postta söylemiştim yılbaşı hediyem diye. Kimdir Pretre ona bir bakalım.

1924 yılında doğmuş fransız bir amcamız. 22 yaşından beri de bu işin içinde. İşi nedir; orkestra şefliğidir. Şimdi bu amcayı(dede hatta) ayrı kılan şey inanılmaz tutkusu... Müziği bu kadar çok seven insan azdır dünyada. Yaşına bakmadan dünyanın en önemli orkestralarından birini yönetiyor, ama nasıl bir yönetme, müziği unutup kendisine odaklandığımı hatırlıyorum defalarca!

Bambaşka bir özelliği ise nota kağıdına ihtiyaç duymuyor, bütün eserleri ezbere bildiğini söylemiş bir seferinde ki bu inanılmaz bir şey. Alttaki vidyo yılbaşı konserinden, önünde eğilin diye...

Çocuklar Gibi

2008-01-22T01:47:00.000+02:00

bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik
bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik

Böyle demiş "Yahya Kemal". Şiirlerini sevmem pek, bu şiiri dahil. Ama gerçek bir şair işte, öyle bir benzetme yapıyor ki 100 yıl sonra beni etkileyebiliyor. Şiirin tamamını unutun, geriye sadece benzetme kalsın...

En son ne zaman çocuklar gibi hissettiniz kendinizi? Samimi ama? Büyüdükçe gelen prangalar olmadan attığınız son kahkahanın üzerinden kaç yıl geçti?

Yaşlanıyorum sanırım.

Ntv

2008-01-22T01:13:00.000+02:00

Yılbaşında şahane bir hediye vermişti bana ntv; viyana filarmoni orkestrası ve onun efsanevi şefi georges pretre...

Bugün de doğum günü hediyem geldi sağolsun, iki nba maçı artarda yayınlanacak. Ntvspor'u da kablotvde görürsem secdeye durmayı planlıyorum kanal binasının önünde...

Size baba diyebilir miyim?

Sözlüğe Dair

2008-01-20T18:48:00.000+02:00

6. nesil yazarlar alınırken "bu ne saçma fikir" diye girmemiştim sözlüğe. Sonra öğrendik tabii ama iş işten geçmiş, yazar alımları kapanmıştı. Bu girizgah daha gider böyle kısa keseyim, yeni yazar alımlarıyla bende girdim ve yaklaşık 2 aydır da yazarım. Yanlız büyük bir sorun var yazamıyorum ben sözlüğe... 2 ayda toplam 51 tanım girmişim, bunların 10 tanesi çeşitli sporcular ve güncel konular, gerisi uzmanlık alanım hakkında; yiyecek ve içecekler.

Yıllardır, müzik, sanat, elektronik, spor, tarih ve bilim konularında baktığım ilk kaynak oldu sözlük. Muhtemelen internetteki en büyük türkçe kaynak, ama aynı zamanda en büyük çöplük de burası. Yeni yazarlar çoğunlukta olmak üzere inanılmaz bir kendini tekrar aşaması söz konusu şu an. daha önce yazılan entyler bir kaç kelime değişmiş halleriyle yeniden yazılıyor. Sonra sözlük formatının anlaşıl(ama)ması problemi var, mesela bir insan başlığını ele alalım, 50 entry varsa 45 inin sonu kişi ile bitiyor. Futbol maçlarının sonuda mutlaka maç ve karşılaşma. Örnekler çok da burada çoğaltmaya gerek yok.

Yeni yazarların dikkat çekme çabası da büyük bir soğuma nedeni benim adıma... Örnek verme gereği duymuyorum, sol frame her daim dolu zaten bu salak başlıklarla. Başlıklardaki gereksiz ve boş bakınızlar, ayar verme çabaları sözlükten soğutan başka nedenler.

Ne gereği var diye sormadan edemiyorum. Bildiğin konularda yazarsın belki birilerine faydalı olur diye düşünür mutlu olursun. İlk zamanlar ciddi bir şekilde düşündüm hesabımı silmeyi, hala da düşünüyorum. Ama o kadar güzel olaylarla ve beklenmedik süprizlerle karşılaştım ki 2 ay içerisinde, bırakıp gitmek mümkün değil benim için.

Sözlüğün yazar alımını sorgulamıyorum, kan kaybediyordu. 2007 de toplam 1milyon entry girilmiş, son ay yeni yazarla yakalanan kıpırdınmaya rağmen. bu senenin ilk 20 gününde ise 90bin entry girilmiş, yani binlerce çaylağı hesaba katmayıp sabit hızla senenin bittiğini düşünsek bile 1.6 milyon civarı entry oluyor, sözlük rekoru kırılıyor.

Değişim devam ediyor sözlükte, eskisinden daha dinamik, daha büyük bir sözlüğe doğru gidiyoruz, ya kalite?

Hayatı Sevdiren Objeler - 2

2008-01-20T13:35:00.000+02:00

Hayatı sevdiren objenin bere olması garip gelebilir ilk bakışta, ama o sevdiceğimin ördüğü bere. 2 yıldır takıyorum bu bereyi, marka bilmem ama dünyanın en pahalı beresine değişmem. İnanılmaz bir duygu bu, başka bir insan sizi düşünerek bere örüyor. Kelimelere dökmesi çok zor, ama bereye her baktığımda, her sabah başıma geçirdiğimde tarifsiz bir mutluluk duyuyorum...

Floransa

2008-01-20T13:13:00.000+02:00

Bitmek bilmeyen bir yaşama isteği, kimilerine göre özentilik, kimilerine göre artislik. Ama her şeye rağmen dünyanın en güzel, en sanatsal, en şirin kenti. Bunlarla bitse yine iyi, dünyanın en güzel futbol takımı da bu kentte! Sadece futbol takımlarına koydukları lakap bile sevme nedenimi açıklar sanıyorum; mor menekşeler. Bu kadar işte, dante'nin yürüdüğü sokaklarda yürümeyi istiyorum. fotograftaki yer ponte vecchio bu arada...

Hayatı Sevdiren Objeler - 1

2008-01-20T01:13:00.000+02:00

İlk sırada bu var, sigara tiryakasi olmama rağmen ilk sıraya bunu koymamın boşboğazlı biri olmamla ilgisi yok gerçekten. nasıl bir tat, nasıl bir çekicilik durduramıyorum kendimi bunu görünce, üçer üçer atıyorum ağzıma. sadesi, peynirlisi, baharatlısı ve üretildiği firma hiç farketmez, her koşulda benimsin bebek!

Çetele

2008-01-17T20:33:00.000+02:00

Üniversite öğrencisinin kabusudur final, en azından benim kabusum. son sınıfın son dönemine geçtim başarıyla, artık diploma ile aramda bir tez sunumu ve 3 final sınavı kaldı. Peki 5 yıllık çetelede başarı yüzdem nasıl? 4 yıllık okulu 5 yılda bitiren birinin çetelesi nasılsa öyle işte;

sınıf 1 dönem 1 : 10 ders 6 kalır
dönem 2 : 10 ders 5 kalır
sınıf 2 dönem 1 : 9 ders 6 kalır
dönem 2 : 9 ders 5 kalır
sınıf 3 dönem 1 : 11 ders 5 kalır
dönem 2 : 8 ders 5 kalır
sınıf 4 dönem 1 : 10 ders 1 kalır
dönem 2 : 7 ders 0 kalır
sınıf 5 dönem 1 : 7 ders 0 kalır

2. sınıf sonunda 1-3 barajına takıldım, baraj öğrencisinin "kısmen" rahat bir sene geçirmesi, ve aklını başına alması beklenir değil mi? 3. sınıf sonucu yukarda işte, 19 ders 10 takıntı var... ama son 3 dönem bana bir şeyler oldu, toplam 24 ders ve 1 takıntı, tabii her yerde olduğu gibi burda da istatisklere geçmeyenler var, yaz okulları... 2 tane de yaz okulu var, yazılmayan toplam 7 ders ve 3 takıntı da orda var.

En nihayetinde tünelin sonunda ışığı görmenin heyecanı içerisindeyim, bu günlerimi 2 sene öncesine kadar hayal edemezdim. Gerçeği söylemek gerekirse son 3 dönem dışında hiç çalışmadım finallere, özellikle ilk sınıfta; 1. sınıfta geçtiğim dersler "2 adet tarih, 2 adet türk dili, 2 adet ingilizce, 1 adet matematik(hocanın emeklilik senesi kıyağı idi sanırım, hala türev ve integral bilmem), 1 adet genel mikro biyoloji ve bir adet bilgisayar"dır.

Artık geriye bakmıyorum, yolum bu kadar açık bir şekilde önümde iken başarısızlıkları düşünecek durumda değilim. şaka tabi "nasıl bu kadar salak olabildim?" diye soruyorum illa ki...

Platonik

2007-11-14T17:45:00.000+02:00

kendime hatırlatma

2007-11-06T18:54:00.000+02:00

atkını al, üşüyeceksin...

Patti Smith

2007-11-03T20:57:00.000+02:00

Sahnede bir tanrıça...

Yürümek

2007-11-01T23:42:00.000+02:00

Sporu severim, hiç bir branşda uzmanlaşamasam da hemen her sporu ortalama yaparım. Ama yürümenin yeri her zaman ayrıdır benim için. Yürümek spor mudur bilmiyorum. Umrumda olduğundan değil zaten giriş cümlesi olsun diye yazdım.

Yürüyüş dediğim de düzenli ve normal yürüyüş değil. Aslında tam olarak ne olduğunu ben de bilmiyorum.

Benim sevdiğim yürüyüş; yanında 1 yada 2 arkadaşımla, insanlardan uzak yerlere yaptığım yürüyüştür. Çok mu yürüdüm? Neredeyse hiç... Ama inanılmaz bir tutkudur bende yürümek.

Özgür hissettirdiğinden olsa gerek...

Endless

2007-10-30T19:53:00.000+02:00

7 kardeş... Hepsi başlangıçta vardı ve nihai sona kadar var olacaklar. Her biri değişik bir gücü temsil ediyor, isimleri tanıdık gelecektir;

Destiny
Death
Dream
Destruction
Desire
Despair
Derilium

Ellerinde ki inanılmaz güçlere ve onca bilgeliklerine rağmen yine de birbilerine çatmadan, kavga etmeden duramıyorlar... Hangi kardeşin daha güçlü olduğu kavgası sürüp gidiyor.

Kadere karşı gelebilir misin?
Ölümden kaçabilir misin?
Yıkımın önünde durabilir misin?
Arzuyla yanmaya dayanabilir misin?
Umutsuzluğu yenebilir misin?
Delilik dağlarından çıkabilir misin?

6 kardeşin sorgulanamayacak kadar büyük güçleri var ancak 3. kardeş oyunu kontrol ediyor. O insanların sığınabilecekleri tek dal çünkü...

Superpowers

2007-10-29T22:27:00.000+02:00

Facebook'un icatlarından birisi "superpowers", 10 tane süper güç var ve bunları ne kadar çok istediğine göre sıralandırıyosun.

güçler şöyle ;

Flying
Mind reading
X-ray vision
Invisibility
Shapeshifting
Invulnerability
Super speed
Telekinesis
Time travel
Super strength

Genel olarak baktığında çok ilgi çekici güçler, sahip olduğunu düşünüyosun, neler yapabileceğini...

Sanırım içlerinde en çok istediğim uçmak olurdu. Diğerlerinin yanında basit kalıyor ama dayanılmaz bir çekiciliği var benim için.

2. tercih ise kesinlikle "zamanda yolculuk". Ne kadar ileri gidebilirim? Ne kadar dönebilirim geri? hiç önemi yok bu soruların, paralel evrenler teoriminden bağımsız bir şekilde, sadece izleyici olarak dolaşbilmek isterdim zamanda.

Bambaşka güçler de var istenebilecek. Mesela görünmezlik, şekildeğiştirme, süper hız...

Ama düşünce okuma olsun, zarar görmeme olsun istemem, x ray'e girmiyorum bile.

Yine de şu an 5bininci yaşımı kutluyor olmak isterdim...

She's Gone

2007-10-20T01:09:00.001+03:00

Sonsuz

2007-10-17T17:50:00.000+03:00

-yaşlılardan nefret ediyorum...
-neden ki? onlarda insan değil mi?
-hadi ya! insan olduklarını farkedememişim!
-benimle dalga geçmenden nefret ediyorum...
-kaşınma o zaman, sorun zaten yaşlılarında insan olması... Ben yaşlanmak istemiyorum, güçsüz olmak, başkalarından yardım beklemek istemiyorum. Onun içinde yaşlı insan görünce deli oluyorum.
-ölümden mi korkuyosun?
-hayır ölüm korkusu değil, erken ölme isteği bu. Güzelliği kaybetmek de değil problem -ki zaten varoluşumun hiç bir kısmında güzellik yok- problem güç kaybetmek, yardıma muhtaç kalmak... Aslında istediğim şey sınırsız bir yaşam, hastalanmadan, yemekleri sadece tatları için yemek isteyeceğim bir yaşam. Bazen kendimi eski mısırda hayal ediyorum, piramitleri yapılırken gördüğümü, ya da rönesans da italyada olduğumu...

Dorian Gray olmak isterdim...

Özgürlük

2007-10-07T00:42:00.000+03:00

Özgürlük nedir? Sanırım asla sabit bir tanımı olmayacak. Benim için özgürlük tam olarak "hiçbir şeye bağlı olmamak". Peki bu tanıma göre özgür olmak mümkün mü? Hayır...

Bu tanıma göre hemen akla fight club geliyor eminim ve orada ki isimsiz kahramanımızın özgür olmak adına "kendisine sahip olan eşyalarını" uçurması. Peki sonunda özgür olabiliyor mu? Tyler'a ümitsizce bağlı olduğunu unutmadığınız sürece hayır.

Özgürlük bizim için ulaşılması imkansız bir hayal... İstisnasız her insanın bağlı olduğu şeyler var, ve asla kaçamıyacağımız sorumluluklarımız. Asla tam anlamıyla özgürlükten bahsedemeyiz o yüzden.

Yerine getirmem gereken sorumluluklardan nefret ettim her zaman, ailem dahil çevremdeki insanlardan kaçmak istedim. Lisede en büyük hayalim; doğu karadenizde bir kulubeye yerleşmek ve balıkçlık yapmaktı. Yiyeceğim kadarını ayırıp geri kalanı satacak ve sigara ve rakı için gerekli parayı kazanacaktım. Benim için oldukça ütopik bir rüya...

İnsan hayatından o kadar da kolay kaçamıyor. Korkular kaplıyor içini, parayı nerden bulacağım, yanlız ne yaparım, en kötüsüde ya tutunamazsam?.. Ve aklın bahaneler üretmeye başlıyor, düşlediğin hayattan nefret edene kadar beynin durmuyor. Çünkü herşeyden önce içinde yaşadığın lükse bağlısın. Kaybetme korkusunu yenmek imkansız... Ve;

Herşeyini kaybetmeden özgür olamazsın...

Sen #2

2007-10-04T00:51:00.000+03:00

Hepimiz aynıyız temelde; aynı anatomiye sahip, tek farkları yaşam koşulları olan hayvanlarız. Başkalarından temel farkımız dış kabuğumuz. Sen diye bir şey yok aslında, ben diye bir şey yok...

aynı hayvansal güdülere sahipiz; beslen, üre, öl... Farklı olduğunu düşünmeni sağlayan şey ise aldığın "eğitim", yetiştiğin çevre, yaşadığın hayat... Çektiğin acıyı senden başka en azından binlerce kişi çekti, başından geçen en garip olay muhtemelen başkasının her gün yaşadığı bir şey.

Kabuğun seni diğerlerinden farklı yapmaz, sırf uzakta bir dağ köyünde doğmadın diye kendini elit olarak tanımlayamazsın çünkü orda ki çobandan hiçbir farkın yok, ya da milyoner çocuğu olmadığın için üzülme onlar senden farklı bir hayat yaşamıyorlar.

Senin rolün belli, dışına çıkmak ise neredeyse imkansız. Eğer farklı olursan başta kendi ailen kabullenmez seni, senin ise yaşamak için bir yere bağlı olman gerek. Sen bağlı olmayı sahip olmak sanıyorsun ama sen aslında sahip değilsin;

sen tasmanın diğer ucundasın...

Sen

2007-09-30T16:11:00.000+03:00

Dünyadan kaçamazsın ve nasıl göründüğünden de sorumlu değilsin; ister çok güzel görün ister bok gibi. Hislerinden, sözlerinden, davranışlarından veya yaptığın herhangi bir şeyden sorumlu değilsin. Bunların hiçbiri senin elinde değil.

Senin içinde gerçek bir sen yok. Fiziksel bedenin, hatta bütün hücrelerin bile sekiz yıl içerisinde yenilenecek. Şu anda içinde bulunan ve senin adına yemeklerini yiyen mikroplar olmasa ölürdün. Sana ait hiçbir şey tamamen senin değil aslında. Sen tamamen kalıtsalsın.

Sakin ol, her ne düşünüyorsan onları milyonlarca başka insanda düşünüyor. Her ne yapıyorsan, onlarda yapıyor ve hiçbiriniz sorumlu değilsiniz. Çünkü hepiniz ortak bir çabadan ibaretsiniz.

Bizim dilimizin bir ürünüsün, kanunlarımızın ve taptığımız tanrının bir ürünüsün. Senin her molekülün senden önce milyonlarca insan tarafından düşünüldü.

Yaptığın her şey sıkıcı ve modası geçmiş olabilir ama yine de kesinlikle kabul edilebilir. Güvendesin çünkü kendi kültürüne sıkışıp kalmışsın. Tasarladığın her şey iyidir çünkü sen tasarladın. Herhangi bir çıkış yolu tahayyül edemiyorsun. Çünkü hiçbir çıkış yolu yok.

Kültürümüzden bir kaçış yolu bulsan bile bu da bir kapandır. Bu kapandan kurtulmaya çalışmak başka bir kapanı tetikler.

Dünya senin hem beşiğin hem de kapanın...

Brandy Alexander - Büyük Kraliçe

Little Wing

2007-09-29T00:10:00.000+03:00

Hayatımın şarkısıdır bu. Sanki bir insan değil de melek tarafından yapılmış ve biz fanilere sunulmuştur. Hendrix insanlığa bu armağanı 1967 de verdi. Dinledikçe huzur veren, "ruhu kanatlandıran" bu şarkı elbette bir çok müzisyen tarafından yorumlandı. Kimler yok ki listede ;

Sting , Metallica, Pearl Jam, Steve Vai, Skid Row, Monte Montgomery ve daha bir sürü isim... Hepsi de kaliteli yorumlar elbette ancak bunların hiç birisi orjinal şarkının yerini tutamadı.

Ancak benim için 2 istisna var bu şarkıda; birisi büyük usta Steve Ray Vaughan'ın yorumu -ki bir çokları tarafından orjinalinden daha iyi olduğu söylenir- diğeri ise Carlos Vamos adlı bir abimizin akustik gitarıyla yaptığı little wing.

Aslında şarkının hakkının Fenderle verilebileceğine inananlardandım Vamos'u dinleyene kadar... Ve nedense enstrümental versiyonlarını daha çok seviyorum...

Sözleri ise şöyle ;

Well shes walking through the clouds
With a circus mind thats running round
Butterflies and zebras
And moonbeams and fairy tales
Thats all she ever thinks about
Riding with the wind.

When Im sad, she comes to me
With a thousand smiles, she gives to me free
Its alright she says its alright
Take anything you want from me, anything
Anything.

Fly on little wing,
Yeah yeah, yeah, little wing...

Karanlık #3

2007-09-27T01:05:00.000+03:00

Karanlık cömerttir, sabırlıdır ve her zaman galip gelir.
Her zaman galip gelir, çünkü her yerdedir.
Şöminede yanan odun alevi içinde ve ateşin üzerindeki kaynayan suyun içindedir; sandalyenin, masanın, yatağın üzerinde ki çarşafın altındadır.
Gün ortasında yürüdüğünde kendi ayaklarına tutunan karanlık seninle birliktedir.

En karanlık gölgeyi en parlak ışık düşürür. Ve bir kez daha;

Işığın her zaferinde asıl kazanan karanlıktır...

Karanlık #2

2007-09-27T00:52:00.000+03:00

Karanlık cömerttir ve sabırlıdır...
Adaletin içine acımasızlık tohumları eken, merhametin içine hor görü damlalarını sızdıran ve sevgiyi şüphe tanecikleriyle zehirleyen şey karanlıktır...
Karanlık sabırlı olabilir, çünkü en ufak bir yağmur damlası bu tohumların filizlenmesine neden olacaktır...
Karanlık sabırlı olabilir, ve tohumlar filizlenir. Çünkü onların büyüdüğü toprak, üzerlerini örten bulutlar, onlara ışık veren yıldızların arkasında bekleyen karanlıktır...
Karanığın sabrı sonsuzdur..

Eninde sonunda yıldızlar bile söner...

Karanlık

2007-09-27T00:41:00.000+03:00

Karanlık cömerttir...
Sunduğu ilk hediye gizliliktir; gercek yüzlerimiz tenimizin altındaki karanlıkta saklanır, gercek kalplerimiz daha derinlerdeki gölgelerde... En buyuk sırrımız gizli doğrularımızı korumaktan değil, diğerlerinin doğruları bizden saklamasından kaynaklanır...
İkinci hediyesi yanılsamadır; gecenin kucağındaki nazik rüyanın gevşekliği, günün haşin ışığının geri çevirdiği hayal gücünün güzelliği... Her gecenin sonunda yeni bir gün doğar,Aslında geçici olan gündüzdür
Gündüz bir yanılsamadır..
Üçüncü hediyesi ışığın kendisidir..
Işığın her zaferinde, asıl kazanan karanlıktır...

star wars...

Bir Rüyadan Uyanmak

2007-09-24T00:50:00.000+03:00

Aslında dile uymayan, açıkça anlatım yanlışı barındıran bu söz dile nasıl yerleşti bilmiyorum, ama oldukça çekici göründüğünü kabul etmeliyim. Rüyadan uyanılmaz elbette, rüya uyku içerisinde öğedir sadece.

Ama ya rüya insanın hayatıysa? ya hayatınız boyunca inandığınız, peşinden koştuğunuz şey bir aldatmacaysa? Peki bir gün içersinde yaşadığımız rüyadan uyanırsak? Matrix gibi acımasız bir gerçeklikten bahsetmiyorum tabii ki, bahsettiğim konu bireylerin yetiştirilmesi, kendilerini yetiştirmeleri ve çizdikleri yollar...

Şimdi biraz kurgu;

Deniz Gezmiş gittiği yolun yalandan ibaret olduğunu bilse yine de ölür müydü yolunda? Binlerce asker vatanı korumak diye birşey olmadığını bilse verirler miydi canlarını gencecik yaşta? Ya kenan evren, yinede yapar mıydı darbeyi? Peki şu tankların önünde poşetleriyle duran adam; o da durur muydu orda bir hiç uğruna öleceğini bilse?

Peki siz ne yapardınız? Bir gün biri gelip yaşadığınız bütün hayatınızın aslında koca bir yalan olduğunu söylese, uğruna, en azından yıllarınızı feda ettiğiniz değeleriniz önünüze yalan olarak gelince ne yaparsınız? Hayalkırıklığı sanırım hafif kalırdı yaşanacak duyguyu anlatmak için.

Ben mi? Sıkı sıkı sarıldım rüyama, uyandırmaması için Morpheus'a dua ederek...

Korku

2007-08-20T00:37:00.000+03:00

İnsan doğasının en garip yanıdır korku. Herkesin mutlaka korktuğu birşey vardır. Karanlık, yükseklik, türlü hayvanlar, yanlızlık, ve sayılamayacak kadar çok bir çok korku... Normalde gayet sakin, güçlü ve güvenilir görünen birisi kedi görünce bayılıp kalabilir. Tabii ki bu belli bir nesneden korkan insana özgü bir zayıflık değil, çünkü dediğim gibi herkes korkar.

Korkuların içerisinde en büyüğü ise hiç şüphe yok ki kaybetme korkusudur. Kaybetme korkusununa tanım olarak ise Anakin Skywalker gösterilebilir. Karınızı kaybetmemek için neler feda edersiniz? Anneniz, babanız, çocuğunuz? O kendini kaybetti...

Samurailer ve eski şövalyeler korkusuz savaşçılar olarak bilinirlerdi. Neredeyse tamamen öyleydiler ancak onların da kaybetmekten korktukları bir şeyleri vardı :

Onurları

masallar

2007-08-03T02:29:00.000+03:00

masallar ; çocukken okuduğumuz, içinde devler, cüceler, canavarlar ve canavarları öldürüp prensesi kapan kahramanların olduğu kitaplar. çocuklara kitap okuma alışkanlığı kazandırmasından başka bir etkisi olmadığını düşünebilirsiniz masalların, öyleyse bir daha düşünün.

insan büyüdükçe hayalleri küçülür mü? bu hemen her yerde tartışılan ve elbette herkesin kendince bir cevabı olduğu soru. çoğunluk aynı fikri savunuyor ; evet insan büyüdükçe hayalleri küçülür.

insanın hayallerinin küçülmesi büyük bir sorundur. hayatın gerçekleriyle çevrilmiş olmak, yaşadığınız günün dünden ya da yarından çok da farklı olmayacağını düşünmek… günümüzde insanları bu derece sinirli yapan etmenlerden biridir hayalsizlik. hayaller hayatın enerjisidir.

hani içimizdeki çocuk deriz ya hep, aslında içimizde ki hayallerdir fark etmeden söylediğimiz. uçurtma gördüğünde neden sevinir insan? neden “keşke çocuk olabilseydim” der? yaşam sevincini kaybetmiştir çünkü. hiçbir insan gördüğü rüyayı bir çocuğun yaptığı gibi yorumlamaz. artık geleceğe bakıp da düşlediği şeyler değişmiştir. memurlar müdür olmak ister, müdürlerse bir ileri kademe amiri. eviyle ilgili planları da değişir artık. kocaman bahçesi olan havuzlu bir villa düşlemez bir yetişkin. belki aklından sadece parkelerini yenilemek geçer oturduğu küçük apartman dairesinin. ama bir çocuk bunu düşler. çocukları bu derece neşeli yapan da budur; hayal edebilme becerisi.

büyüdüğümüz de öğreniriz ki bizler kahraman değiliz. ne canavar var ne de kurtarıp da evleneceğimiz bir prenses. bırakın kahraman olup da birini kurtarmayı kendimizi nasıl kurtaracağımızı bile bilemeyiz. ve hayal etmeyi de bu noktada bırakırız. buna büyümek de diyebilirsiniz.

işte burada masallar devreye girer. insanların büyüdükçe deli saçması olarak nitelendirdiği masallar. masallar sadece insanlara okuma alışkanlığı kazandırmaz, masallar insana düşleme alışkanlığı kazandırır. ancak bir yel değirmeni gördüğünde ona savaş açmayı düşleyen insan yaşatabilir “içindeki çocuğu”. masallar para kazandırmaz (yazar değilseniz tabi), karın doyurmaz veya soğuktan korumaz, masallar hayal kurdurur sadece. yıkık dökük bir evde kral olmanızı sağlar. basit bir yaşam içinde mutluluk getirirler.